‹ همهٔ سوره‌ها التين
۹۵

التين

انجیر

مکی۸ آیه

دربارهٔ این سورهAbout this surah

سورهٔ «انجیر» سوره‌ای کوتاه و مکی است و فضای کلی آن پیرامون معاد و حسابرسی، توحید و هدایت و گمراهی شکل می‌گیرد. درون‌مایهٔ محوری سوره، پیوند خداشناسی با مسئولیت انسان در برابر فرجام اعمال است. آیات سوره مخاطب را از سطح گزارش پراکنده فراتر می‌برند و میان باور، رفتار و فرجام پیوند برقرار می‌کنند. لحن غالب آن هشداردهنده، فشرده و بیدارگر است و بسته به بخش‌های سوره، میان دعوت، هشدار، یادآوری و آرام‌سازی جابه‌جا می‌شود. در این نگاه کلان، سوره بیشتر به عنوان یک واحد معنایی خوانده می‌شود نه مجموعه‌ای از نکته‌های جداگانه. بنابراین معرفی حاضر بر فضای عمومی، محورهای تکرارشونده و آهنگ هدایتی سوره تمرکز دارد و وارد شرح آیه‌به‌آیه نمی‌شود.

Surah "The Fig" is a Makkan surah whose broad atmosphere revolves around resurrection and reckoning, tawhid, and guidance and misguidance. Its central thread links knowledge of God with human responsibility before the outcome of deeds. The surah moves the reader beyond scattered observations and connects belief, conduct, and final consequence. Its dominant tone is admonitory, compact, and awakening, while individual sections move among invitation, warning, reminder, and reassurance. In this broad reading, the surah is approached as a single meaningful unit rather than a set of isolated points. This introduction therefore focuses on the general atmosphere, recurring axes, and guiding rhythm of the surah without entering verse-by-verse commentary.

معاد و حسابرسیتوحیدهدایت و گمراهی
resurrection and reckoningtawhidguidance and misguidance

ساختار: سوره با طرح محور معاد و حسابرسی آغاز می‌شود و سپس در چند بند کوتاه، پیام خود را به هشدار، یادآوری یا جمع‌بندی پایانی می‌رساند.

Structure: The surah opens by foregrounding resurrection and reckoning, then carries its message through short units of warning, reminder, or closing summary.

در چینش مصحف، این سوره میان «الشرح» و «العلق» قرار گرفته و از نظر معنایی می‌تواند گذار از معاد و حسابرسی به توحید را برای خواننده پیوسته‌تر کند.

In the mushaf sequence, this surah stands between Relief and The Clinging Substance, helping the reader move across adjacent themes such as resurrection and reckoning and tawhid.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيْتُونِ

سوگند به [كوه‌] تين و زيتون،

وَطُورِ سِينِينَ

و طور سينا،

وَهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ٱلْأَمِينِ

و اين شهر امن [و امان‌]،

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِىٓ أَحْسَنِ تَقْوِيمٍۢ

[كه‌] براستى انسان را در نيكوترين اعتدال آفريديم.

ثُمَّ رَدَدْنَٰهُ أَسْفَلَ سَٰفِلِينَ

سپس او را به پست‌ترين [مراتب‌] پستى بازگردانيديم؛

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۢ

مگر كسانى را كه گرويده و كارهاى شايسته كرده‌اند، كه پاداشى بى‌منّت خواهند داشت.

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِٱلدِّينِ

پس چه چيز، تو را بعد [از اين‌] به تكذيب جزا وامى‌دارد؟

أَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَحْكَمِ ٱلْحَٰكِمِينَ

آيا خدا نيكوترين داوران نيست؟